Tidgi leefde met haar moeder in Mercato, in een kamer van twee bij drie meter, waar ze dag in dag uit met het beroep van haar moeder (prostituee) werd geconfronteerd. Haar moeder is aan Aids gestorven en het hele stervensproces heeft ze zelf moeten begeleiden. Nu de huur van de kamer niet meer wordt betaald moet Tidgi meteen het huis uit en zo af en toe wordt ze opgevangen bij Katamma’s ( Aids thuiszorg) project. Ik leer haar daar kennen als ze dertien is. Ze is een van de AIDS wezen die men daar steunt. Ze lijkt op dat moment pas elf, is zeer smalletjes en timide. De veel te wijde gescheurde jurk die ze draagt, blijkt haar enige bezit.
Ze woont tijdelijk in bij vrienden waar ze met het dicht sealen van zakjes en als oppas haar verblijf betaalt. Ze bezoekt de gemeenteschool waarvoor ze van CHAD-ET het uniform en boekengeld ontvangt en ze zit in klas zes. Ze doet het middelmatig op school. Om te voorkomen dat ze genoodzaakt wordt ook de prostitutie in te gaan raad Katamma me aan haar in huis te nemen. Ik heb een kamer over dus dat is snel beslist. In drie weken komt ze vijf kilo aan en we leven drie maanden samen in een (voor Ethiopische begrippen) luxe huis. Ze kijkt haar ogen uit. Ik kan zo’n duur huis echter niet lang betalen. Als we besluiten dat Negist met haar samen zal gaan wonen, huren we in de buurt van Mercato drie kamers. Daar kunnen we met zijn drietjes aan elkaar wennen. Tidgi heet eigenlijk Tegist van origine (maar sinds ik haar zo noem wil ze door mij niet meer met Tegist worden aangesproken)
Haar schoolprestaties gaan met grote sprongen vooruit en van de middenmoot ( no 36, er zitten zestig kinderen in een klas) schiet ze dat jaar omhoog naar nummer 12. Ze wordt de beste leerling in het vak Engels en ze straalt. We zijn allemaal erg trots.
Tidgi en Negist bezoeken alle twee een andere school. Bij mijn tweede bezoek vinden we een ander huisje voor ze in Mercato, zodat de beide meisjes dichter bij hun school wonen. Hier kunnen ze de productie van Chips ook gaan opzetten. Inmiddels is Tidgi nummer drie van de klas geworden en
Negist, die er erg hard aan moet trekken, is toch van plaats twee en veertig opgeklommen naar nummer twaalf….Ze zijn zo trots als een pauw.
Tidgi is niet meer dat timide meisje, ze groeit als kool, evenredig aan haar zelfvertrouwen. Nu is het een echte puber en ze weet erg goed wat ze wil. De beiden meisjes hebben inmiddels een zusterlijke band opgebouwd. Straks kunnen ze als Peerteachers aan de slag, nadat ze aan de training in de Pilot Kitchen hebben meegedaan en die hebben afgerond met een certificaat..